ஒரு ஊரில் நேர்மையான அரசு அலுவலர் ஒருவர் வாழ்ந்து வந்தார். அவருடைய பெயர் சித்தார்த். அவர் எப்போதும் நேர்மையாகவும், நியாயமாகவும் தன்னுடைய கடமையைச் செய்து வந்தார்.
அதே ஊரில் அன்வர் என்ற விவசாயி வாழ்ந்து வந்தார். அவர் தனது விவசாய நிலத்திற்குத் தேவையான அரசு உதவியைப் பெறுவதற்காகச் சித்தார்த்தின் அலுவலகத்திற்குச் சென்றார்.
அப்போது அங்கிருந்த ஒருவர், “உங்களுக்கு இந்த உதவி விரைவாகக் கிடைக்க வேண்டுமென்றால், அலுவலருக்குக் கொஞ்சம் பணம் கொடுக்க வேண்டும்” என்று கூறினார்.
இதைக் கேட்ட அன்வர் தயங்கினார். பின்னர், “என்னுடைய உரிமையைப் பெறுவதற்கு நான் ஏன் லஞ்சம் கொடுக்க வேண்டும்? நேர்மையான வழியில் முயற்சி செய்து பார்க்கிறேன்” என்று முடிவு செய்தார்.
அவர் சித்தார்த்தைச் சந்தித்து, தனக்குத் தேவையான உதவியைப் பற்றிக் கூறினார். சித்தார்த்தும் அவருடைய ஆவணங்களைச் சரிபார்த்து, விதிமுறைகளின்படி உதவி கிடைக்க ஏற்பாடு செய்தார்.
அப்போது அன்வர் மகிழ்ச்சியுடன், “ஐயா, உங்கள் நேர்மைக்கு நன்றி! உங்களுக்கு ஒரு சிறிய பரிசாக இந்தப் பணத்தை வைத்துக்கொள்ளுங்கள்” என்று கூறினார்.
உடனே சித்தார்த், “அன்வரே, என் கடமையைச் செய்வதற்காக நான் பணம் வாங்குவது தவறு. அதேபோல், நம் உரிமையைப் பெறுவதற்காகவும் யாருக்கும் லஞ்சம் கொடுக்கக் கூடாது. லஞ்சம் என்பது நேர்மையையும் நீதியையும் அழிக்கும் தீய பழக்கம்” என்று அறிவுரை கூறினார்.
சித்தார்த்தின் நேர்மையைப் பாராட்டிய அன்வர், இனிமேல் லஞ்சம் கொடுக்கவோ, வாங்கவோ மாட்டேன் என்று உறுதியெடுத்தார். அந்த ஊர் மக்களும் அவரைப் பின்பற்றி நேர்மையுடன் வாழத் தொடங்கினர்.
### நீதிக்கருத்து
“லஞ்சம் வாங்குவதும் தவறு; லஞ்சம் கொடுப்பதும் தவறு. நேர்மையே நம் வாழ்க்கையின் உண்மையான செல்வம்!”